Stafylokokken vs. MRSA: wat is het verschil?

Het korte antwoord

MRSA is een stafylokok. Beide zijn dezelfde soort bacterie, Staphylococcus aureus. MRSA staat voor meticillineresistente Staphylococcus aureus, een type stafylokok dat resistent kan zijn tegen verschillende antibiotica.¹

Meticilline is een antibioticum, en de naam zegt wat MRSA anders maakt: deze stam wordt niet tegengehouden door meticilline en een aantal verwante middelen.

Het verschil zit dus niet in hoe de bacterie eruitziet, waar ze leeft of hoe ze zich verspreidt. Het verschil is welke medicijnen ertegen werken. Stafylokokken die wel reageren op de gebruikelijke antibiotica worden soms MSSA genoemd, van meticillinegevoelig.

Naast elkaar

• De bacterie: Beide zijn Staphylococcus aureus.
• Wie is drager: Ongeveer 1 op de 3 mensen voor stafylokokken, ongeveer 2 op de 100 voor MRSA.²
• Hoe het zich verspreidt: Op dezelfde manieren, vooral via huidcontact en gedeelde spullen.¹
• Hoe een infectie eruitziet: Hetzelfde.¹
• Hoe het wordt vastgesteld: Voor beide met een laboratoriumtest.⁵
• Behandeling: Andere keuzes in antibiotica, omdat MRSA resistent is tegen een aantal veelgebruikte middelen.¹

Hoe vaak ze voorkomen, en wie risico loopt

Stafylokokken komen heel veel voor. Ongeveer een op de drie mensen draagt ze in de neus, meestal zonder ziek te zijn.² MRSA komt veel minder voor: ongeveer twee op de 100 mensen dragen het.²

Drager zijn van een van beide heet gekoloniseerd zijn. Het betekent niet dat u ziek bent. Bij de meeste mensen kunnen stafylokokken die ze bij zich dragen meestal geen kwaad.³ Meer weten? Lees Stafylokokken in uw neus.

De risicofactoren voor stafylokokken en MRSA overlappen sterk. Volgens de Amerikaanse gezondheidsdienst CDC hebben deze groepen een grotere kans op een stafylokokkeninfectie:³

• Mensen met langdurige aandoeningen zoals diabetes, kanker of vaatziekten
• Mensen die drugs injecteren
• Ziekenhuispatiënten, vooral op de intensive care
• Mensen die kort geleden zijn geopereerd of medische hulpmiddelen zoals katheters hebben

MRSA verspreidt zich ook in het dagelijks leven, onder sporters die handdoeken of scheermesjes delen, kinderen op de kinderopvang en militairen.⁶

Zien ze er anders uit?

Nee. Huidinfecties door stafylokokken en door MRSA zien er hetzelfde uit. De meeste zijn te zien als een bult of geïnfecteerde plek op de huid. Die plek kan:¹

• Rood zijn
• Gezwollen zijn
• Pijnlijk zijn
• Warm aanvoelen
• Vol pus of ander vocht zitten
• Samengaan met koorts

Mensen zien deze infecties soms aan voor een spinnenbeet. De CDC merkt op dat het waarschijnlijk geen spinnenbeet is, tenzij u de spin echt hebt gezien.¹ U kunt niet aan een infectie zien of het MRSA is.¹ Beide kunnen er ook uitzien als een puistje, een steenpuist of een ander veelvoorkomend huidprobleem.³

Wat “resistent” echt betekent

“Resistent” zegt iets over de bacterie, niet over de persoon. Het betekent dat bepaalde antibiotica de groei van die stam niet meer stoppen.

Meticilline werd in 1959 in het Verenigd Koninkrijk ingevoerd, en MRSA werd kort daarna ontdekt.⁴ Een genetische studie uit 2017 wijst erop dat de resistentie eigenlijk al halverwege de jaren veertig ontstond, meer dan tien jaar voordat meticilline bestond, waarschijnlijk door het intensieve gebruik van penicilline in die tijd.⁴ Het is een goede herinnering aan waarom artsen antibiotica tegenwoordig zorgvuldig kiezen.

Voor u is de praktische les eenvoudig. Krijgt u voor welke infectie dan ook een antibioticum voorgeschreven, neem het dan precies volgens voorschrift in, en bewaar geen restjes en deel ze met niemand.

Is de een ernstiger dan de ander?

Niet altijd. De CDC is duidelijk: elke stafylokokkeninfectie kan gevaarlijk zijn, ook als die niet resistent is tegen antibiotica.³ Wat MRSA verandert, is het behandelplan, omdat sommige gebruikelijke middelen niet werken. Beide soorten kunnen zich vanuit de huid verspreiden naar de botten, gewrichten, het bloed of organen als ze dieper in het lichaam komen.⁶

Daarom is testen belangrijk. Een arts kan een monster nemen van een wond, de neus, bloed of urine, afhankelijk van waar de infectie zit.⁵ Een gewone laboratoriumkweek duurt ongeveer 24 tot 48 uur, en de uitslag helpt uw arts de juiste behandeling te kiezen.⁵ Bij een huidinfectie die zich niet heeft uitgebreid, kan draineren in de praktijk van de arts de enige behandeling zijn die nodig is.⁶ Dat is werk voor een arts, nooit iets om thuis te proberen.

Wanneer naar de huisarts

Of het nu om stafylokokken of MRSA blijkt te gaan, de signalen waarop u moet reageren zijn hetzelfde. Neem contact op met een arts als u het volgende heeft:

• Een huidinfectie met koorts¹
• Een zweer die binnen 48 uur niet beter wordt¹
• Roodheid die zich uitbreidt of pijn die steeds erger wordt
• Een wond die erger wordt in plaats van te genezen⁶

Zoek dringend medische hulp of bel het alarmnummer 112 bij koorts met snel uitbreidende roodheid, verwardheid, moeite met ademhalen, of als u zich erg ziek voelt.

Tot u gezien kunt worden, raadt de CDC aan de plek af te dekken met schoon, droog verband, niet aan de zweer te pulken of hem open te drukken, en vaak uw handen te reinigen.¹

De gewoonten die uw risico verlagen, zijn voor beide hetzelfde: was vaak uw handen, houd sneetjes schoon en afgedekt, en deel geen handdoeken of scheermesjes.^1,3 Wilt u er meer over weten, lees dan Wat is MRSA?

Dit artikel is bedoeld als algemene informatie en is geen medisch advies. Denkt u dat u een infectie heeft? Neem dan contact op met een arts. Deze beweringen zijn niet beoordeeld door de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA). Dit product is niet bedoeld om een ziekte te diagnosticeren, te behandelen, te genezen of te voorkomen.