Czy w szpitalu można zakazić się gronkowcem? Co powinni wiedzieć pacjenci i odwiedzający

Krótka odpowiedź

Tak, można. Gronkowiec jest jednym z drobnoustrojów wywołujących zakażenia, których ludzie nabawiają się podczas opieki medycznej. Każdego dnia około 1 na 31 pacjentów szpitali w USA ma zakażenie związane z udzielaną mu opieką, wywołane przez jakikolwiek drobnoustrój.¹ Innymi słowy: 30 na 31 pacjentów takiego zakażenia nie ma.

Ta liczba to powód, by zachować uważność, a nie by wpadać w panikę. Szpitale prowadzą solidne programy zapobiegania szerzeniu się zakażeń, a pacjenci i odwiedzający mają w tym realny udział.

Dlaczego pacjenci szpitali są bardziej narażeni

Osoby w szpitalu są często bardziej podatne na zakażenia niż osoby w domu. Amerykańska agencja zdrowia publicznego CDC wskazuje na wyższe ryzyko zakażenia gronkowcem u pacjentów oddziałów intensywnej terapii, osób po operacjach, osób z wyrobami medycznymi w ciele i osób z osłabionym układem odpornościowym.² Ciężka choroba utrudnia organizmowi zwalczanie drobnoustrojów, które dostaną się do środka. Szpitale to także ruchliwe miejsca, w których wielu pracowników ma w ciągu dnia kontakt z wieloma pacjentami.

Rany operacyjne oraz wyroby takie jak cewniki i wkłucia dożylne dają gronkowcowi drogę przez skórę. W placówkach ochrony zdrowia MRSA szerzy się zwykle przez kontakt z zakażoną raną lub na rękach.⁵ Pacjenci, którzy są nosicielami MRSA bez objawów, również mogą go przenosić.⁵

Co robią szpitale

Szpitale stosują kilka warstw ochrony. Postępują zgodnie z wytycznymi CDC, aby zapobiegać zakażeniom związanym z wyrobami medycznymi i zabiegami oraz powstrzymywać przenoszenie drobnoustrojów między pacjentami. Niektóre stosują też dekolonizację, czyli postępowanie, które zmniejsza ilość gronkowca u pacjenta w okresach podwyższonego ryzyka.³ Możesz zobaczyć, że personel zakłada fartuchy i rękawiczki przy niektórych pacjentach. To element tych samych działań.

Te działania przyniosły efekty. Liczba zakażeń krwi wywołanych przez MRSA, które rozwinęły się w szpitalu, spadała w latach 2005–2012 o około 17% rocznie. Później postęp się zatrzymał i dlatego CDC nadal kładzie nacisk na zapobieganie.³ Jeśli chcesz wiedzieć więcej, zapytaj pielęgniarkę lub pielęgniarza, co szpital robi, aby zapobiegać zakażeniom. Większość chętnie to wyjaśni.

Co możesz zrobić jako pacjent

• Mów, co Cię niepokoi. Zadawaj pytania o swoje leczenie i związane z nim ryzyko.¹
• Pytaj o czyste ręce. Możesz spokojnie powiedzieć: „Czy mógłby Pan / mogłaby Pani najpierw umyć ręce?”. Same rękawiczki nie wystarczą.⁴
• Myj lub dezynfekuj własne ręce przed jedzeniem, po skorzystaniu z toalety oraz po dotknięciu barierek łóżka, stolików, pilota lub telefonu.⁴
• Myj lub dezynfekuj ręce przed i po dotknięciu opatrunku na ranie.⁴
• Pytaj o wyroby medyczne. Jeśli masz cewnik lub wkłucie dożylne, pytaj codziennie, czy nadal jest potrzebne.
• Poznaj objawy zakażenia, takie jak gorączka czy zaczerwienienie w miejscu operacji, i zgłaszaj je.¹
• Dbaj o aktualne szczepienia, na przykład coroczne szczepienie przeciw grypie, aby uniknąć innych zakażeń w czasie rekonwalescencji.¹

Wskazówki dla odwiedzających

Odwiedzający dają pacjentom otuchę. Mogą jednak również wnosić drobnoustroje lub je wynosić, dlatego kilka nawyków ma duże znaczenie.

• Jeśli źle się czujesz, zostań w domu.¹
• Umyj lub zdezynfekuj ręce po wejściu do sali, przed dotknięciem pacjenta lub jego rzeczy i ponownie przy wyjściu.⁴
• Jeśli na drzwiach jest informacja z prośbą o założenie fartucha lub rękawiczek, zastosuj się do niej, a jeśli nie wiesz, co zrobić, zapytaj pielęgniarkę lub pielęgniarza.
• Nie siadaj na łóżku pacjenta i nie dotykaj ran, opatrunków ani wkłuć.

Po powrocie do domu

Ryzyko nie kończy się z chwilą wypisu. Zwracaj uwagę na objawy zakażenia, takie jak gorączka albo zaczerwienienie i ból wokół miejsca operacji.¹ Jeśli rana lub miejsce po wyrobie medycznym staje się zaczerwienione, obrzęknięte, ciepłe lub zaczyna się z niego sączyć wydzielina, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, zwłaszcza jeśli masz gorączkę.⁶ Nadal pielęgnuj rany tak, jak pokazał Ci zespół medyczny, i myj lub dezynfekuj ręce przed zmianą opatrunku i po niej.⁴ Obserwuj ranę, dopóki całkowicie się nie zagoi. Więcej przeczytasz w artykule gronkowiec po operacji.

Kiedy zgłosić się do lekarza

W czasie pobytu w szpitalu od razu powiedz pielęgniarce lub pielęgniarzowi o każdym z tych objawów. Po powrocie do domu zadzwoń do lekarza:

• gorączka lub dreszcze¹
• zaczerwienienie, ból, ocieplenie lub wysięk wokół rany operacyjnej lub miejsca po wyrobie medycznym⁶
• rana, która wygląda coraz gorzej zamiast lepiej
• ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu po cewnikowaniu¹

Natychmiast szukaj pomocy medycznej lub zadzwoń pod numer alarmowy 112 w przypadku gorączki z szybko szerzącym się zaczerwienieniem, splątania, trudności z oddychaniem lub gdy niemowlę wydaje się bardzo chore.

Przed planowanym pobytem w szpitalu zapisz swoje pytania i weź ze sobą małą butelkę płynu do dezynfekcji rąk. To prosty sposób, by zadbać o własne bezpieczeństwo. I nie krępuj się zgłaszać objawów. Wczesne zgłaszanie niepokojących sygnałów to część dobrej opieki.

Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Jeśli podejrzewasz u siebie zakażenie, skonsultuj się z lekarzem. Te stwierdzenia nie zostały ocenione przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA). Ten produkt nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania jakimkolwiek chorobom.