Gronkowiec a MRSA: czym się różnią?

Krótka odpowiedź

MRSA to gronkowiec. Oba są tym samym gatunkiem bakterii – gronkowcem złocistym (Staphylococcus aureus). MRSA to skrót od angielskiej nazwy methicillin-resistant Staphylococcus aureus, czyli gronkowiec złocisty oporny na metycylinę. Jest to rodzaj gronkowca, który może być oporny na kilka antybiotyków.¹

Metycylina to antybiotyk, a nazwa mówi, co odróżnia MRSA: tego szczepu nie zatrzymuje metycylina ani kilka pokrewnych leków.

Różnica nie polega więc na tym, jak wygląda, gdzie żyje ani jak się szerzy. Różnica polega na tym, które leki na niego działają. Gronkowiec, na który działają zwykłe antybiotyki, bywa nazywany MSSA (od ang. methicillin-susceptible, czyli wrażliwy na metycylinę).

Porównanie

• Drobnoustrój: W obu przypadkach to Staphylococcus aureus.
• Kto jest nosicielem: Około 1 na 3 osoby w przypadku gronkowca, około 2 na 100 w przypadku MRSA.²
• Jak się szerzy: Tak samo, głównie przez kontakt ze skórą i wspólnie używane przedmioty.¹
• Jak wygląda zakażenie: Tak samo.¹
• Jak się je potwierdza: W obu przypadkach badaniem laboratoryjnym.⁵
• Leczenie: Inny dobór antybiotyków, ponieważ MRSA jest oporny na kilka powszechnie stosowanych.¹

Jak często występuje każdy z nich i kto jest narażony

Gronkowiec występuje bardzo często. Około jedna na trzy osoby nosi go w nosie, zwykle bez żadnej choroby.² MRSA jest dużo rzadszy: nosicielami są około dwie osoby na 100.²

Nosicielstwo każdego z nich nazywa się kolonizacją. Nie oznacza, że jesteś chory. U większości ludzi, przez większość czasu, gronkowiec, którego są nosicielami, nie wyrządza szkody.³ Więcej przeczytasz w artykule Gronkowiec w nosie.

Czynniki ryzyka gronkowca i MRSA w dużej mierze się pokrywają. Amerykańska agencja zdrowia publicznego CDC wymienia następujące grupy jako bardziej narażone na zakażenie gronkowcem:³

• Osoby z chorobami przewlekłymi, takimi jak cukrzyca, nowotwory czy choroby naczyń
• Osoby przyjmujące narkotyki w zastrzykach
• Pacjenci szpitali, zwłaszcza na oddziałach intensywnej terapii
• Osoby niedawno operowane lub mające wyroby medyczne, takie jak cewniki

MRSA szerzy się też w codziennych sytuacjach: wśród sportowców, którzy dzielą się ręcznikami lub maszynkami do golenia, dzieci w żłobkach i przedszkolach oraz żołnierzy.⁶

Czy wyglądają inaczej?

Nie. Zakażenia skóry wywołane przez gronkowca i przez MRSA wyglądają tak samo. Większość z nich ma postać grudki lub zakażonego miejsca na skórze, które może być:¹

• Zaczerwienione
• Obrzęknięte
• Bolesne
• Ciepłe w dotyku
• Wypełnione ropą lub inną wydzieliną
• Połączone z gorączką

Ludzie czasem mylą takie zakażenia z ukąszeniem pająka. CDC zauważa, że jeśli nie widziałeś pająka na własne oczy, to prawdopodobnie nie jest to ukąszenie.¹ Na oko nie da się stwierdzić, czy zakażenie wywołał MRSA.¹ Oba mogą też wyglądać jak pryszcz, czyrak lub inny częsty problem skórny.³

Co naprawdę znaczy „oporny”

„Oporny” opisuje drobnoustrój, a nie człowieka. Oznacza, że niektóre antybiotyki nie powstrzymują już wzrostu danego szczepu.

Metycylinę wprowadzono w Wielkiej Brytanii w 1959 roku, a MRSA wykryto wkrótce potem.⁴ Badanie genetyczne z 2017 roku wskazuje, że oporność powstała w rzeczywistości w połowie lat 40. XX wieku, ponad dekadę przed pojawieniem się metycyliny, prawdopodobnie z powodu intensywnego stosowania penicyliny w tamtym czasie.⁴ To dobre przypomnienie, dlaczego lekarze dziś starannie dobierają antybiotyki.

Praktyczny wniosek dla ciebie jest prosty. Jeśli dostaniesz antybiotyk na jakiekolwiek zakażenie, przyjmuj go dokładnie zgodnie z zaleceniami i nie zachowuj resztek ani nie dawaj ich nikomu innemu.

Czy któryś z nich jest groźniejszy?

Nie zawsze. CDC jasno podkreśla, że każde zakażenie gronkowcem może być niebezpieczne, nawet jeśli bakteria nie jest oporna na antybiotyki.³ MRSA zmienia plan leczenia, bo niektóre zwykle stosowane leki nie zadziałają. Każdy z nich może się przenieść ze skóry do kości, stawów, krwi lub narządów, jeśli dostanie się głębiej do organizmu.⁶

Dlatego badania są ważne. Lekarz może pobrać próbkę z rany, nosa, krwi lub moczu, w zależności od tego, gdzie jest zakażenie.⁵ Standardowe posiewy laboratoryjne trwają około 24–48 godzin, a wynik pomaga lekarzowi dobrać właściwe leczenie.⁵ W przypadku zakażenia skóry, które się nie rozprzestrzeniło, jedynym potrzebnym leczeniem może być opróżnienie (drenaż) zmiany w gabinecie lekarskim.⁶ To zadanie dla lekarza, nigdy nie próbuj tego w domu.

Kiedy zgłosić się do lekarza

Niezależnie od tego, czy okaże się, że to gronkowiec, czy MRSA, objawy wymagające działania są takie same. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli masz:

• Zakażenie skóry z gorączką¹
• Zmianę, która nie poprawia się w ciągu 48 godzin¹
• Zaczerwienienie, które się rozszerza, lub ból, który wciąż się nasila
• Ranę, która zamiast się goić, wygląda coraz gorzej⁶

Pilnie szukaj pomocy medycznej lub zadzwoń pod numer alarmowy 112 w razie gorączki z szybko szerzącym się zaczerwienieniem, splątania, trudności w oddychaniu lub bardzo złego samopoczucia.

Zanim trafisz do lekarza, CDC radzi zakryć to miejsce czystym, suchym opatrunkiem, nie rozdrapywać ani nie wyciskać zmiany i często myć ręce.¹

Nawyki, które zmniejszają ryzyko, są w obu przypadkach takie same: często myj ręce, dbaj, by skaleczenia były czyste i zakryte, i nie używaj wspólnie z innymi ręczników ani maszynek do golenia.^1,3 Więcej szczegółów znajdziesz w artykule Czym jest MRSA?

Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Jeśli podejrzewasz u siebie zakażenie, skonsultuj się z lekarzem. Te stwierdzenia nie zostały ocenione przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA). Ten produkt nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania jakimkolwiek chorobom.