Zakażenia gronkowcem w zapasach i jiu-jitsu: lista kontrolna profilaktyki

Przed treningiem, w trakcie i po nim: nawyki, dzięki którym zostajesz na macie, a nie na ławce.

Autor: zespół Staph Aid
Aktualizacja: wrz 20263 min czytania
Two jiu-jitsu athletes training on the mats
Najważniejsze informacje
  • Gronkowiec przenosi się przez kontakt skóry ze skórą oraz przez wspólnie używane przedmioty, takie jak ręczniki, maty i sprzęt.¹
  • Mniej więcej 1 na 3 osoby nosi gronkowca w nosie, zwykle bez żadnych objawów.¹
  • Większość profilaktyki to rutyna: zakrywaj skaleczenia, bierz prysznic zaraz po treningu i pierz sprzęt po każdych zajęciach.
  • Każdy zaczerwieniony, obrzęknięty, ciepły lub bolesny guzek wymaga oceny lekarza, a nie zgadywania.

Dlaczego zapaśnicy i zawodnicy grapplingu łapią gronkowca

Zapasy i jiu-jitsu spełniają wszystkie warunki sprzyjające przenoszeniu się gronkowca. Zalecenia z zakresu zdrowia publicznego ujmują je jako: tłok, częsty kontakt skóry ze skórą, uszkodzoną skórę, wspólne lub zanieczyszczone przedmioty oraz braki w higienie.² Jedna runda może obejmować wszystkie pięć: otarcia od maty i zadrapania, pot partnera treningowego, wspólną matę i gi, które przeleżało noc w torbie.

Przez większość czasu gronkowiec żyje na skórze lub w nosie, nie sprawiając kłopotów. Problem zaczyna się, gdy dostanie się do skaleczenia lub otarcia. Dlatego poniższe nawyki skupiają się na dwóch rzeczach: utrzymaniu skóry w nienaruszonym stanie i zakrytej oraz ograniczeniu tego, ile gronkowca łapiesz i nosisz ze sobą.

Przed treningiem

  • Obejrzyj swoją skórę. Sprawdź, czy nie ma nowych skaleczeń, otarć lub czegokolwiek zaczerwienionego lub tkliwego.
  • Zakryj każde skaleczenie lub otarcie czystym, suchym opatrunkiem, który się nie zsunie.
  • Odpuść trening, jeśli masz otwartą ranę, której nie da się zakryć, lub zmianę, która wygląda na zakażoną.
  • Obetnij paznokcie, żeby nie podrapać partnerów (ani siebie).
  • Przynieś własny bidon i ręcznik.

Na macie

  • Na każde zajęcia zakładaj czyste gi (kimono) lub rashguard.
  • Nie wchodź na matę w butach, a wszędzie poza nią noś klapki.
  • Nie używaj wspólnie z innymi ręczników, maszynek do golenia ani sprzętu.
  • Powiedz trenerowi, jeśli zauważysz podejrzaną zmianę u siebie lub u partnera.
Jedna kapsułka dziennie

Staph Aid: jedna kapsułka dziennie naszej receptury z witaminą C. Witamina C pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego. To nie jest leczenie żadnego zakażenia.

Poznaj Staph Aid

Po treningu

  • Jak najszybciej po zajęciach weź prysznic z mydłem, zanim zrobisz cokolwiek innego.
  • Pierz gi i rashguard po każdych zajęciach. Postępuj zgodnie z metką i susz je do całkowitego wyschnięcia.
  • Nie zostawiaj wilgotnego sprzętu w torbie. Wyjmij go zaraz po powrocie do domu.
  • Regularnie pierz też pas, nakolanniki i torbę.

Co powinien robić twój klub

Dobre akademie codziennie czyszczą i dezynfekują maty, używając środka zarejestrowanego do tego celu i przestrzegając czasu działania podanego na etykiecie.² Mają też jasną zasadę dotyczącą problemów skórnych: w razie wątpliwości nie trenujesz, dopóki lekarz nie wyrazi zgody. Jeśli twój klub nie robi żadnej z tych rzeczy, warto o to zapytać.

Kiedy zgłosić się do lekarza

Zgłoś się do lekarza, jeśli masz guzek lub zmianę, która jest zaczerwieniona, obrzęknięta, ciepła, bolesna lub zawiera ropę, zwłaszcza jeśli się pogarsza albo masz gorączkę. Nie próbuj jej samodzielnie oczyszczać z ropy i nie trenuj, dopóki lekarz nie wyrazi zgody. Zakażenie gronkowcem i grzybica skóry mogą na początku wyglądać podobnie, a wymagają innego leczenia.

Źródła
  1. Centers for Disease Control and Prevention. Staphylococcus aureus basics and MRSA prevention.
  2. Centers for Disease Control and Prevention. MRSA prevention and control for athletic facilities.

Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Jeśli podejrzewasz u siebie zakażenie, skonsultuj się z lekarzem. Te stwierdzenia nie zostały ocenione przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA). Ten produkt nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania jakimkolwiek chorobom.