Zakażenia skóry w zapasach: gronkowiec, grzybica skóry i opryszczka zapaśników

Dlaczego zapaśnicy łapią zakażenia skóry

W zapasach skóra styka się ze skórą częściej niż w niemal każdym innym sporcie. Do tego dochodzą maty, wspólny sprzęt, pot i drobne otarcia, które zdarzają się na każdym treningu – i drobnoustroje mają łatwą drogę od jednego zawodnika do drugiego.

Amerykańska agencja zdrowia publicznego CDC wskazuje te same czynniki u sportowców w ogóle: powtarzający się kontakt skóry ze skórą, skaleczenia i otarcia, przez które drobnoustroje dostają się do organizmu, wspólne przedmioty i powierzchnie oraz to, że nie zawsze można wziąć prysznic zaraz po treningu.¹

Jeden zakażony zapaśnik może przekazać zakażenie wielu innym. Podczas ogniska zakażeń w Arizonie w 2014 roku 47 przypadków powiązano z jednym turniejem szkół średnich, w którym dwóch zapaśników startowało z niezakrytymi zmianami na skórze.²

Gronkowiec i MRSA

Staphylococcus aureus, czyli gronkowiec złocisty, to powszechna bakteria, której nosicielami jest wiele zdrowych osób. Kłopoty zaczynają się, gdy dostanie się do zadrapania, otarcia od maty lub mieszka włosowego. MRSA (gronkowiec złocisty oporny na metycylinę) to rodzaj gronkowca, który może być oporny na kilka antybiotyków.⁶

Zakażenie skóry gronkowcem lub MRSA zwykle wygląda jak guzek lub bolesne miejsce, które jest zaczerwienione, obrzęknięte, bolesne, ciepłe w dotyku lub wypełnione ropą. U niektórych osób pojawia się też gorączka.⁶ CDC wymienia sportowców wśród grup o podwyższonym ryzyku MRSA.⁶

Liszajec zakaźny, powierzchowne zakażenie skóry pozostawiające strupiaste zmiany, był najczęstszym rozpoznaniem w ognisku w Arizonie – stanowił 46% potwierdzonych przypadków.² Więcej o rozpoznawaniu gronkowca przeczytasz w artykule o tym, jak wygląda zakażenie gronkowcem.

Grzybica skóry: grzyb, a nie robak (ang. „ringworm”, dosł. „pierścieniowy robak”)

Wbrew angielskiej nazwie grzybicę skóry wywołuje grzyb.³ Na ciele zwykle ma postać swędzącej wysypki w kształcie pierścienia. Na jaśniejszej skórze może wyglądać na czerwoną, a na ciemniejszej na szarą lub brązową.³

CDC wymienia sporty kontaktowe, takie jak zapasy, jako czynnik ryzyka. Grzybica skóry przenosi się przez kontakt skóry ze skórą, przez wspólne ręczniki i pościel oraz z powierzchni, takich jak podłogi w szatniach.³ Może też przechodzić ze zwierząt na ludzi, więc wysypka złapana w domu od zwierzęcia może trafić na matę.³

Jedna kapsułka dziennie

Staph Aid: jedna kapsułka dziennie naszej receptury z witaminą C. Witamina C pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego. To nie jest leczenie żadnego zakażenia.

Poznaj Staph Aid

Opryszczka zapaśników (herpes gladiatorum)

Opryszczka zapaśników, nazywana czasem „opryszczką z maty”, to zakażenie skóry wywołane przez wirus opryszczki pospolitej typu 1 (HSV-1).⁴ Przenosi się przez dotykanie zmian u zakażonej osoby lub przez wspólny sprzęt, ręczniki i przedmioty osobiste.⁴

Zwykle ma postać skupiska przejrzystych pęcherzyków wypełnionych płynem, najczęściej na głowie, szyi i tułowiu, w ciągu około ośmiu dni od kontaktu. U niektórych osób pojawia się też gorączka, powiększone węzły chłonne, ból gardła lub uczucie mrowienia.⁴

Wyróżniają ją dwie rzeczy. Po pierwsze, gdy raz zakazisz się wirusem, masz go na całe życie i zmiany mogą powracać.⁴ Po drugie, może szybko rozprzestrzenić się w drużynie. Na obozie zapaśniczym w Minnesocie w 1989 roku zakażonych zostało 60 ze 175 zapaśników, a większość zmian znajdowała się na głowie i szyi.⁵

Nawyki, dzięki którym drużyna zostaje na macie

Większość profilaktyki to proste, codzienne czynności. Amerykańska CDC i stanowe departamenty zdrowia w USA zalecają:

• Weź prysznic z mydłem zaraz po zakończeniu treningu i nie używaj wspólnie z innymi mydła w kostce ani ręczników.¹
• Po każdym użyciu wypierz i całkowicie wysusz strój, ręczniki i ubrania – w suszarce, a nie na sznurku.¹ Nasz poradnik o praniu gi i rashguardu opisuje to krok po kroku.
• Zakrywaj skaleczenia i otarcia czystym, suchym opatrunkiem aż do zagojenia.¹
• Nie używaj wspólnie z innymi maszynek do golenia, ubrań ani maści z otwartych opakowań.¹
• Noś klapki pod prysznic w szatniach i publicznych prysznicach.³
• Czyść maty zatwierdzonym środkiem dezynfekującym przed treningiem i między walkami.²
• Codziennie sprawdzaj swoją skórę i przed wejściem na matę powiedz trenerowi lub fizjoterapeucie drużyny o każdej nowej zmianie.

Kontrole skóry i przerwa w startach mają znaczenie. Po ognisku zakażeń w Arizonie władze sanitarne zaleciły odsuwanie od zawodów zapaśników z widocznymi, niezakrytymi zmianami, a stanowy związek sportowy zatrudnił personel medyczny do sprawdzania skóry każdego zapaśnika przed walkami.²

Kiedy zgłosić się do lekarza

Zanim wrócisz na matę, zgłoś się do lekarza lub personelu medycznego drużyny, jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów:

• Guzek lub zmiana, która jest zaczerwieniona, obrzęknięta, ciepła, bolesna lub wypełniona ropą⁶
• Rozszerzające się zaczerwienienie lub czerwone smugi biegnące od zmiany
• Gorączka lub dreszcze w połączeniu z jakimkolwiek problemem skórnym⁶
• Skupisko pęcherzyków, zwłaszcza na twarzy, głowie lub szyi
• Jakakolwiek zmiana lub pęcherzyk w pobliżu oka: zgłoś się po pomoc jeszcze tego samego dnia⁴
• Swędząca wysypka w kształcie pierścienia, która nie ustępuje
• Zmiana, która wciąż powraca

Jeśli ktoś ma gorączkę z szybko rozszerzającym się zaczerwienieniem, wydaje się splątany lub jest bardzo chory, pilnie szukaj pomocy medycznej lub zadzwoń pod numer alarmowy 112.

Nie wyciskaj ani nie przekłuwaj zmian i nie zaklejaj ich tylko po to, żeby przetrwać walkę. Gronkowiec, grzybica skóry i opryszczka wymagają różnego postępowania, a lekarz może powiedzieć, co ci dolega i kiedy możesz bezpiecznie wrócić. Trenerzy znajdą więcej informacji w artykule MRSA w sportach drużynowych.

Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Jeśli podejrzewasz u siebie zakażenie, skonsultuj się z lekarzem. Te stwierdzenia nie zostały ocenione przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA). Ten produkt nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania jakimkolwiek chorobom.