MRSA w sportach drużynowych: co powinni wiedzieć trenerzy i rodzice

Dlaczego MRSA pojawia się w drużynach

MRSA, czyli gronkowiec złocisty oporny na metycylinę, to rodzaj gronkowca, który nie reaguje na niektóre popularne antybiotyki. Szerzy się przez kontakt z zakażoną skórą oraz z przedmiotami, które miały z nią kontakt, a amerykańska agencja zdrowia publicznego CDC zalicza sportowców do grup podwyższonego ryzyka.⁵

W drużynach wiele czynników ryzyka występuje jednocześnie. Raport CDC z 2003 roku o ogniskach zakażeń wśród zawodników futbolu amerykańskiego, zapaśników i szermierzy wskazywał na urazy skóry spowodowane otarciami od sztucznej murawy i goleniem, wspólne ręczniki, wspólne balsamy i środki natłuszczające oraz wspólny sprzęt, którego regularnie nie czyszczono.³

W jednej uczelnianej drużynie futbolu amerykańskiego w ciągu około ośmiu tygodni zakażenie wystąpiło u 10 ze 100 zawodników. Częściej zakażali się zawodnicy z otarciami od sztucznej murawy i ci, którzy golili ciało, a także cornerbacki i wide receiverzy, czyli zawodnicy na pozycjach z częstym kontaktem skóry ze skórą.⁴

Dobra wiadomość jest taka, że te same raporty wskazują tanie i proste rozwiązania: prysznic, czyste ręczniki, zakryte rany i czysty sprzęt.³

Co mogą zrobić trenerzy i personel sportowy

Zalecenia CDC dla trenerów zaczynają się od prostej zasady: obiekty sportowe i wspólny sprzęt należy utrzymywać w czystości przez cały czas, niezależnie od tego, czy doszło do zakażenia.¹

• Czyść wspólny sprzęt po każdym użyciu i pozwól mu wyschnąć, zanim użyje go następna osoba.¹
• Powierzchnie stykające się z gołą skórą czyść domowym wybielaczem, środkiem na bazie detergentu lub środkiem dezynfekującym zarejestrowanym przez amerykańską Agencję Ochrony Środowiska (EPA), zgodnie z etykietą.¹
• Ustal stały harmonogram czyszczenia wspólnych przedmiotów, takich jak maty, ochraniacze i inny sprzęt.³
• Dopilnuj, aby wanny z hydromasażem i wanny do terapii były właściwie dezynfekowane między kolejnymi użyciami.⁴
• Zachęcaj do higieny rąk i prysznica z mydłem po każdym treningu i meczu.³
• Ułatw zawodnikom wczesne zgłaszanie problemów ze skórą, bez obawy, że zostaną niesprawiedliwie odsunięci od gry.

Fizjoterapeuci drużyn często jako pierwsi zauważają problem ze skórą. W sportach kontaktowych włącz do rutyny treningowej szybkie sprawdzanie skóry, aby drobne problemy wychwytywać wcześnie.

Co mogą zrobić rodzice i zawodnicy

• Pierz stroje, ubrania treningowe i ręczniki po każdym użyciu i susz je do końca w suszarce, a nie na sznurku.²
• Spakuj dziecku własny ręcznik, bidon i maszynkę do golenia i naucz je, by nie używało wspólnie z innymi ręczników, myjek, ubrań ani maści.²
• Zakrywaj skaleczenia i otarcia czystymi, suchymi opatrunkami, aż się zagoją.²
• Bierz prysznic zaraz po treningu i nie używaj wspólnego mydła w kostce.²
• Zastanów się dwa razy nad goleniem ciała w trakcie sezonu. W ognisku zakażeń w drużynie uczelnianej wiązało się ono z zakażeniami.⁴
• Po meczach sprawdzaj skórę dziecka pod kątem nowych skaleczeń, otarć lub guzków i poproś je, by mówiło o wszystkim, co jest zaczerwienione lub bolesne.

Więcej o wspólnym sprzęcie przeczytasz w artykule ręczniki, maszynki do golenia i bidony: czego sportowcy nie powinni używać wspólnie.

Jedna kapsułka dziennie

Staph Aid: jedna kapsułka dziennie naszej receptury z witaminą C. Witamina C pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego. To nie jest leczenie żadnego zakażenia.

Poznaj Staph Aid

Gdy zawodnik ma zakażenie skóry

Zawodnicy powinni od razu powiedzieć rodzicowi, trenerowi lub fizjoterapeucie drużyny o każdym możliwym zakażeniu skóry.² Trener powinien skierować sportowca do pracownika ochrony zdrowia, a w przypadku zawodników poniżej 18. roku życia powiadomić rodziców.¹

Zasada CDC dotycząca udziału w zajęciach jest jasna. Zawodnik powinien pauzować, jeśli rany nie da się właściwie zakryć, czyli opatrunkiem, który zatrzymuje całą wydzielinę i pozostaje na miejscu przez cały czas trwania aktywności.¹ Pracownik ochrony zdrowia może nie dopuścić sportowca do gry nawet wtedy, gdy rana jest zakryta, jeśli gra zagrażałaby jego zdrowiu.¹ Sportowcy z aktywnym zakażeniem lub otwartymi ranami nie powinni korzystać z basenów ani wanien z hydromasażem do czasu wygojenia.¹

Podchodź do tego dyskretnie i z szacunkiem. Celem jest wczesna opieka i dobre nawyki higieniczne, a nie szukanie winnych. W sportach kontaktowych, takich jak zapasy, znaczenie mają też inne zakażenia skóry; zobacz zakażenia skóry u zapaśników.

Kiedy zgłosić się do lekarza

Wczesne leczenie pomaga zapobiegać powikłaniom.² Idź z zawodnikiem do lekarza w przypadku:

• guzka lub zmiany, które są zaczerwienione, obrzęknięte, ciepłe, bolesne lub wypełnione ropą⁵
• zakażenia skóry z gorączką⁵
• problemu ze skórą, który nie poprawia się w ciągu 48 godzin⁵
• podobnych zmian u kilku zawodników jednocześnie
• każdego zakażenia skóry u zawodnika z cukrzycą lub inną chorobą przewlekłą

Nie wyciskaj zmiany ani nie opróżniaj jej z ropy.⁵ Przy wysokiej gorączce z szybko szerzącym się zaczerwienieniem, splątaniu lub trudnościach z oddychaniem skorzystaj z pilnej pomocy medycznej lub zadzwoń pod numer alarmowy 112.

Lista kontrolna na cały sezon

Omów plan na przedsezonowym spotkaniu z zawodnikami i rodzicami, aby wszyscy znali zasady, zanim ktokolwiek dozna urazu. Potem wróć do niego w połowie sezonu, gdy grafik się zagęszcza, a nawyki słabną.

• Wywieszony harmonogram sprzątania i zapas środków czystości
• Każdy zawodnik ma własny ręcznik i bidon
• Apteczka z dużym zapasem opatrunków
• Prysznic po każdym treningu i meczu
• Jasny sposób zgłaszania problemów ze skórą, bez szukania winnych

Gdy te podstawy są na miejscu, masz za sobą kroki, które mają największe znaczenie w ochronie drużyny przed MRSA.

Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Jeśli podejrzewasz u siebie zakażenie, skonsultuj się z lekarzem. Te stwierdzenia nie zostały ocenione przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA). Ten produkt nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania jakimkolwiek chorobom.